IF I WERE TO TEACH
MY CHILDREN

คุณอยากเรียนจบมา แล้วได้ทำงานในบริษัทดีๆ จริงหรือ ?
คุณคิดว่าบริษัทดีๆ ในโลกนี้ มีจริงหรือไม่ ?

ในช่วงอายุของการเป็นนักเรียน คุณต้องแบกรับภาระสองอย่าง คือ ต้องทำหน้าที่ และทำตามความฝัน แต่ส่วนมากคุณมักจะเสียเวลาไปกับการทำหน้าที่ มากกว่าที่จะได้ทำตามความฝันของตัวเองจริงหรือไม่

ระบบการศึกษา ได้กำหนดเส้นทางชีวิตให้คุณต้องเดินแบบนั้น และ สังคมรอบๆ ตัวคุณ ก็ต้องเดินตามระบบการศึกษา เช่นกัน

ความคิด และค่านิยมของผู้ใหญ่ ที่ถูกถ่ายทอดต่อๆ กันมา จากรุ่นหนึ่งสู่รุ่นหนึ่ง จนมาถึงคนรุ่นใหม่อย่างคุณ ในขณะที่โลก ได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมแล้ว แต่คุณก็ยังคงต้องยึดหลักความเชื่อ และค่านิยมเดิมๆ ที่มันเริ่มสวนทางกันมากขึ้นเรื่อยๆ โดยที่คุณเองก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะคุณยังเด็กเกินไป ที่จะมีชีวิตเป็นของตัวเอง

สิ่งที่ทำให้คุณมีแนวความคิดแบบนั้น ไม่ว่าจะเป็นความคิดในฝั่งของคนที่เป็นพ่อเป็นแม่ หรือความคิดในฝั่งของตัวคุณเองซึ่งเป็นลูก มันเป็นความคิดที่ถูกปลูกฝัง และส่งต่อกันมาจากรุ่นหนึ่งสู่รุ่นหนึ่ง ที่มันเคยใช้ได้ผลดีในยุคอุตสาหกรรม จนผ่านมาแล้วกี่ยุคกี่สมัย เราก็ยังคงได้ยินคำสอนเดิมๆ จากคนที่เป็นพ่อเป็นแม่ว่า
❝ ลูกต้องตั้งใจเรียน จบมาจะได้ทำงานในบริษัทดีๆ ❞

ถึงแม้ว่า พ่อแม่คนนั้นจะเป็นคนรุ่นใหม่แล้วก็ตาม ก็เพราะเขาเอง ก็คงไม่รู้ว่าจะต้องสอนลูกอย่างไร เลยผลักภาระและหน้าที่อันยิ่งใหญ่ ในการ เป็นครูคนแรกของลูก ไปให้ครูวิชาการที่โรงเรียน เป็นคนรับผิดชอบอนาคต ของลูกพวกเขาแทน

โดยหลงคิดไปว่า มันเป็นเส้นทางชีวิตที่ปลอดภัยแล้วสำหรับลูก เนื่องจากคนส่วนใหญ่ เขาก็เลือกที่จะเดินตามระบบกัน

ผมเขียนหนังสือเล่มนี้ เพราะผมต้องการถ่ายทอดแนวคิดของผม ที่เกิดจากการพิสูจน์สิ่งต่างๆ เหล่านี้ ด้วยตัวเอง ตลอดระยะเวลามากกว่า 30 ปี มันคือประสบการณ์เกือบทั้งชีวิต ที่ผมต้องเจอบนโลกของความเป็นจริง กับสิ่งที่ผมได้เคยถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก และผลลัพธ์จากการพิสูจน์ทั้งหมด ได้ถูกรวบรวมอยู่ในหนังสือเล่มนี้แล้ว ซึ่งเป็นหนังสือเล่มแรก ในหนังสือออนไลน์ชุด “ถ้าผมจะสอนลูก”

เนื้อหาภายในเล่ม เปรียบเสมือนการบอกเล่าประสบการณ์ชีวิต ของพ่อคนหนึ่ง ที่อยากจะส่งต่อ และถ่ายทอดประสบการณ์ เพื่อเป็นข้อคิดสำหรับการใช้ชีวิตให้กับลูก ด้วยมุมมองที่อาจจะแตกต่างจากพ่อคนอื่น ซึ่งบางอย่างนั้น มันอาจจะสวนทางกับสิ่งที่คุณเคยเรียนรู้มาในห้องเรียน แต่เชื่อเถอะครับว่า มันไม่ได้สวนทางกับโลกของความเป็นจริง ที่อีกไม่กี่ปีคุณจะต้องออกมาเริ่มต้นนับหนึ่ง เพื่อเริ่มเรียนรู้ชีวิตจริง จากโลกภายนอกที่มันต่างกันอย่างสุดขั้ว และจะไม่มีคนคอยป้อนข้อมูลให้กับคุณอีกต่อไป โลกใบที่ต่างจากห้องสี่เหลี่ยม ที่ผมมักจะเรียกมันว่า ห้องสี่เหลี่ยมแห่งการเรียนรู้

ในห้องนี้ คุณจะรู้ก็ต่อเมื่อ มีคนคอยป้อนข้อมูลให้กับคุณ และคุณจะเก่งก็เฉพาะแค่ในห้องสี่เหลี่ยมห้องนี้เท่านั้น โดยที่คุณจะมีคู่แข่งเพียงไม่กี่คน นั่นก็คือ เพื่อนร่วมห้องของคุณเอง

❝ แต่เมื่อคุณเรียนจบ คุณจะต้องแข่งขันกับคนทั้งโลก เพียงเพื่อเอาชีวิตให้รอดเดือนต่อเดือน ในขณะที่ตอนเรียน คุณมีหน้าที่แค่เพียง แข่งขันกับเพื่อนร่วมห้องของคุณ เพื่อทำเกรดให้ได้ เพราะนั่นคือหน้าที่หลัก ที่ผู้ใหญ่วางไว้ให้คุณ ในช่วงวัยเรียน ❞